DutchALF - Lifestyle & Sociale vaardigheden

Ambitieus is het woord.
Jezelf uit je comfortzone pushen is de catch phrase.

En ik wil weten of dit mogelijk is (zie titel)
Currently I'm studying 2 programmes, and so far so good. Ik doe het ook 2 maanden pas, dus erg ver ben ik nog niet, but I like the change of subjects and the pace makes me work harder instead of partying and not giving a rats ass.

Nu zit ik alvast na te denken of het haalbaar is om 3 studies voor tenminste 1 jaar naast elkaar te doen.
Concreet gezien wil ik kijken of ik:
2e jaar IBA;
2e jaar informatiekunde;
1e jaar psychologie;
naast elkaar kan doen. En dan bedoel ik ook een serieuze poging om 180 studiepunten te halen.

Dit is onder voorwaarde dat ik dit jaar het nog wel uithoudt, but so far so good. Essentially, I'm not doing two programmes (overlap, synergie door beide studies, en synergie door beide studentengroepen, etc.).

1 ding viel me al op:
Ik heb de zomervakantie om me alvast voor te bereiden op de wiskundige vakken van de psychologie. En ik zal tijd hebben om een leerplan te maken, waarin ik een strategie kan bepalen over hoe ik de 3e studie effectief kan leren.

I mean is it really that hard?
In feite doen we er 1 studiejaar over, wat gelijk staat aan 42 weken? Dat betekent 10 weken vrijetijd, waarvan 8 weken in de zomervakantie. Verder is IBA in praktijk 25 tot 30 studielasturen, en informatiekunde heb ik geen idee van. Als ik allebei de studies op 20 uur (gemiddeld) kan krijgen (I gotta start measuring for this then) en psychologie ook, dat zou betekenen dat ik 60 uur kwijt ben per week. Dus gooi een stevige voorbereiding erin in de zomervakantie, dan ben ik wss 50 uur per week kwijt.

Wie denkt dat het mogelijk is?
Qua motivatie om 2 studies te doen heb ik al een journal van 10 weken oud, met 2 keer per week een entry, dus daar maak ik me nog het minste zorgen over. Ik wil weten of het tijdstechnisch kan, want er zitten maar 24 uur in een dag.

Overlappende werkgroepen en hoorcolleges heb ik al deels een oplossing voor:
- psychologie is een grote studie, dus ik moet me gewoon snel inschrijven voor een tijdslot. Vanwege de populariteit, heb ik veel keuze.
- Is het mogelijk om me voltijd op de VU in te schrijven en deeltijd (of voltijd) op de UvA tegelijkertijd? Dan heb ik nog meer timeslots tot mijn beschikking en moet ik gewoon een standardformat bedenken om te typen naar de examencommissie.
- Hoorcolleges kan ik opzich skippen als het echt niet moet
- Met de docent praten
- En tja soms kan het gewoon niet anders en moet je een vak droppen.

Wat zijn jullie ideeën hierover?

Een gedachte die je misschien mee wilt nemen van iemand die psychologie gedaan heeft.

Het is geen moeilijk vak. De wiskunde is een koekje als je er een beetje gevoel voor hebt. Het enige uitdagende daaraan is dat er statistiek bij komt kijken wat misschien nieuw is. Ik haalde de meeste tentamens door de boeken 1 keer te lezen en notities te maken en die nog een paar keer door te lezen voor de tentamens... Maar je moet dus wel de boeken lezen. En dat waren er best veel. Je zou kunnen denken aan leertechnieken als mind maps en speedreading. Psychologie is zeer geschikt voor die technieken. En daarmee kun je de tijd die je eraan moet besteden minstens halveren.

Maar onderschat de hoeveelheid leesstof dus niet. Dat was veel meer dan ik verwachtte en ik vond dat zelf het vervelendste aan de studie.

Tip: geen bier meer voor jou!

Ik zeg: probeer eerst 60 studiepunten in 1 jaar, dan 120 het jaar erop, daarna 180 (als het zover komt).

Het zou bovendien betekenen dat je alleen nog maar met je studie bezig bent, geen tijd om met sociale ontwikkeling bezig te gaan. (then again, wanneer heb jij voor het laatst een DALF stapavond/meeting bijgewoond? )

Ik zal even mijn persoonlijke ervaring opschrijven:

Ik leer makkelijk en snel, hierdoor haal ik altijd goede cijfers zonder dat ik keihard hoef te blokken. Het is niet zo dat ik er niks voor hoef te doen; want kennis en vaardigheden krijg je niet zomaar, maar het is dus eerder dat ik wel wat deed, maar dat het moeiteloos ging omdat ik snel dingen op pik.

Omdat ik alles altijd makkelijk haalde met een goed cijfer, ben ik nooit mijn eigen grenzen tegengekomen wat betreft de hoeveelheid werk die ik aan kon.

Ik was gedreven om goede cijfers te halen, het liefst cum laude. Tegenlijkertijd wilde ik dit loslaten, omdat ik meer wilde genieten van het leven zelf. Ik dacht: Ik wordt liever goed in tekenen dat ik daar nog een centje mee kan bijverdienen, dan dat ik kei goede cijfers haal met mijn studie en mijn hobbies verwaarloos.

Dit zag ik elk jaar terug in het volgende: In het begin van het jaar was ik ambitieus, gedreven en gemotiveerd. Dan haal ik ook 9ens en 8en. Maar omdat het toch niet is wat ik écht wilde, zag je de motivatie achteruit gaan, en daardoor haal ik aan het eind van het jaar 7ens en 8en.

Toch kon ik mij er nooit toe zetten minder te studeren. Om een of andere manier MOEST ik gewoon alles goed leren, en dan haalde ik altijd een acht. Iets halfslachtig leren voor een zes, kon ik niet. Ook al zou het beteken dat ik meer zou doen wat ik zou willen (hobbies, leven).

In het studiejaar 2008-2009 ging ik partime bestuur doen van de studievereniging. Ook naam ik extra keuze-vakken en alvast wat derdejaars vakken (ik was toen tweede jaar).

Dat leverde ontzettend veel stress en ongeluk op. Ik nam teveel hooi op de vork, maar dat wist ik niet want ik was nog nooit mijn grenzen tegen gekomen. Toch kon ik niet loslaten om hard te werken. Aan het eind van dat schooljaar begon ik verschijnselen van een burn-out te krijgen.... en toen pas kon ik dat loslaten.

Sindsdien ben ik meer in contact met wat ik echt wil, i.p.v. tegen mijn zin gedreven om zulke goede cijfers te halen en hard te studeren.

------------------------------------

Conclusie 1: Kijk of je aan het eind van het jaar nog steeds zo gemotiveerd bent. Ik was ook aan het genieten van het studeren aan het begin van het jaar, maar op den duur was mijn leven toch uit balans en had ik meer behoefte aan sport, vrienden en hobbies.

Conclusie 2: Leer je grenzen kennen door ze op te zoeken. Nu geniet je van twee studies. Neem geleidelijk meer hooi op de vork totdat je het niet meer aankan. Ik weet niet of een gehele studie een goed idee is. Wie weet kun je beter wat extra vakken doen, of wat vakken van het derde jaar.

Conclusie 3: Ik heb zelf wat psychologievakken gedaan, en ik ken mensen die het doen. Mijn ervaring is: Als je slim bent; dat wil zeggen, als je makkelijk de hoofdzaken en bijzaken kan zien, verbanden kan leggen, en daardoor eigen conclusies kan trekken, dan is psychologie erg makkelijk.

Bij psychologie moet je voornamelijk gewoon boeken lezen en uit je hoofd kennen. Als je dit moet stampen dan kost dat veel tijd en moeite. Als je de achterliggende gedachtes kan zien en snapt, dan onthoud je zo'n boek niet alleen makkelijker, je hoeft ook minder te onthouden omdat je het meeste toch wel zelf kan bedenken als je de achterliggende gedachtes snapt.

Alleen vakken zoals statistiek kunnen je wat moeite opleveren, net als de vakken waarvan je gewoon veel tijd aan kwijt bent vanwege practica's. (ALs je onderzoekjes moet uitvoeren, verslagen moet schrijven, vragenlijsten moet bedenken, etc).

Bedankt voor jullie reacties, hier is mijn kijk:

Het zou bovendien betekenen dat je alleen nog maar met je studie bezig bent, geen tijd om met sociale ontwikkeling bezig te gaan. (then again, wanneer heb jij voor het laatst een DALF stapavond/meeting bijgewoond? )

Nou en fuck it, ik weet in ieder geval dat ik iets nuttig doe
Laatste keer dat ik iets bijwoonde was 1,5 jaar terug, en 1x met FS overdags gechilled. Het is voor mij JUIST de uitdaging om sociaal te zijn op school

Markzor, misschien krijg ik ook wel een burnout, geen idee. Het is supercool om gewoon je alles gegeven te hebben, dan pas weet ik wat ik kan, net als bij een goede voetbaltraining. En zoals ik het nu voorzie, heb ik moeite met het managen van 2 studies, maar als ik naar mijn potentieel kijk, zie ik dat ik nog niet aan mijn max zit. Verder is psychologie vet cool: meiden, psychologie en een gezellige studievereniging.

Dus mijn doel dit jaar is het beter leren managen en ik zie dat ik hierin aan het vooruit gaan ben. Met de groei die ik nu doormaak, zal ik wss op 100 tot 120 studiepunten komen. Alleen, wil ik een derde studie doen, dan moet ik daar nu al enigszins over nagedacht hebben (impulsiviteit ain't gonna cut it). Ik heb al tegen mezelf gezegd:"oké fuck die 3e studie nu, da's weer iets voor de kerstvakantie, je hebt er genoeg over nagedacht." En natuurlijk moet ik dit jaar wel gehaald hebben met beide studies zoals voorspeld, da's wel een voorwaarde idd. Dromen is leuk, en doen nog beter.

Verder geven jullie hier geweldige adviezen die ik zo kan opvolgen. Ik wil een stuud zijn, de combinatie tussen IBA, IMM en psychologie lijkt me wonderbaarlijk. Ik kan ook andere dingen doen, en meer sociaal zijn, maar dat hoeft van mij niet, want in studeren zit mijn sterkte. Ik vind het juist vet om mijn grootste potentiële sterktes te ontwikkelen, en sociaal zijn zit niet in dat rijtje (e.a. redenen). Daar zie ik ook potentie, maar dan zou ik meer visie moeten hebben op motivatie e.d. om daarmee echt een groeisnelheid te krijgen als wat ik nu met studeren heb. Basically, zou ik dan eerst deze ontwikkeling doorgemaakt moeten hebben.

Ik heb mezelf al met bepaalde dingen getest, zoals: brak een tentamen maken, met iets meer dan de helft geleerd en kijken of je het haalt. Antwoord: net aan, dus dat hoef je niet nog een keer te doen, tenzij supernoodzakelijk. Cijfers boeien me niet zo, het gaat mij meer om mijn motivatieproces in kaart te krijgen, dan pas kan ik op cijfers focussen, of andere dingen die ik belangrijk acht.

Goede conclusies trouwens Markzor, samen met morphs zeggen jullie eigenlijk: kijken of ik over 8 maanden nog steeds zo praat. Daar ben ik het zeker mee eens. Ik ben al langer enthousiast dan normaal overigens Ik merk ook een verandering in me, en I know why it happens! Het is niet sociaal gerelateerd, maar ik voel me wel gelukkiger. It will be a bumpy ride, maarja als alles gladjes verloopt, dan zie ik niet op welk vlak ik me aan het ontwikkelen ben.

Sindsdien ben ik meer in contact met wat ik echt wil, i.p.v. tegen mijn zin gedreven om zulke goede cijfers te halen en hard te studeren.

Zoals ik al zei, ik ben nieuwsgierig of ik het ook krijg, de burnout. Voor dat soort dingen moet ik op mijn bek gaan, want ik weet dat ik anders te hardleers ben. So I welcome that moment if it occurs, en ik zet het op youtube

Wat ik echt wil is gewoon superveel reizen en leren van de wereld en dingen ervaren, maar dat kan ook over 5 jaar. Op een minder dromerig niveau, wil ik mezelf terugkrijgen op volle scherpte. Ik ben scherp, of ik ben het niet, maar ik wil niet meer half scherp zijn zoals de afgelopen jaren. Verder ben ik al op volautomatisch bezig voor IMM (informatiekunde) deze periode, it engages me at the moment. Mijn andere studie is wat lastiger, ik ga er wat meer overzicht creëren en dingen in deelstappen zetten, dan zal ik het wss ook leuker gaan vinden. Nu ziet het eruit als een huge ass opdracht, wat leuk is, maar wel heel erg veel.

En 1x in de maand uitgaan heeft ook wel wat, dan weet ik van mezelf dat ik ook echt wat te feesten heb en dat het speciaal is. Ik bedoel, elke dag uitgaan is alsof je elke dag kaviaar eet of iets anders luxe doet.

Vraagje: hoe doe je dat met colleges volgen? Zitten alle studies die jij wil doen op dezelfde campus of in hetzelfde gebouw? Ik heb ook eens een paar vakken er naast gevolgd, maar dat was niet te doen omdat ik een reistijd van een kwartier had tussen de locaties..

Ik zit op de VU, en dat is 1 campus. Dus in mijn geval kan ik een andere faculteit binnen 5 minuten bereiken en binnen ± een halve minuut als ik sprint.

De UvA lijkt me lastiger in dat geval, of 2 verschillende universiteiten wat dat betreft.