DutchALF - Lifestyle & Sociale vaardigheden

Eigenlijk staat het doel van mijn post al in de onderwerp-link waarop je zojuist geklikt hebt maar ik zal het toch nog iets toelichten.

Ik ben in het bezit van een Blackberry. De hele dag door ontvang ik berichten op mijn telefoon, binnen een paar seconden ontvang ik: gestuurde E-mail; Facebook berichten; Facebook onzin; hyves notificaties; SPAM; smsjes; telefoontjes; Whatsapp berichten; Pingetjes en als ik het echt goed wil doen kan ik non-stop ingelogd blijven op MSN.

Ik merk alleen aan mijn omgeving dat het lang niet altijd op prijs wordt gesteld dat de onrustigheid in mijn aard me gebied direct even op mijn telefoon te kijken, dit verstoord namelijk mijn concentratie in échte gesprekken en real-life situaties.

Maar wat nu als ik net eindelijk een smsje binnenkrijg van dat éne leuke meisje waar ik zo graag mee wil afspreken? Een Smartphone is toch ook ideaal om de tijd mee te kunnen doden in het OV? Nu kan ik toch alle digitaal sociale dingen ondernemen op tijdstippen dat het me uitkomt ipv alleen maar als ik de tijd heb om achter een pc te kruipen?

Kortom: worden wij socialer van het bezit van Smartphones?
Zorgt de vermindering van de barriere om sociale digitale interacties te ondernemen er nu juist niet voor dat de waardering en beleving van deze interacties verminderd?

Leer verschillende omgevingen van elkaar te scheiden. Dat wil zeggen: scheid de omgevingen die jou bereiken via je foon, van de omgeving waar je je op dat moment in bevindt. Zelf vind ik het wat onfatsoenlijk om midden in een gesprek met iemand even een sms te bekijken. Wat je daar eigenlijk mee zegt is "je bent niet boeiend genoeg".

Ik heb me inmiddels aangeleerd om niet gelijk m'n foon te pakken als ik een sms krijg. Soms bedenk ik me meer dan een uur later pas dat ik de sms nog steeds niet bekeken heb. Boeit niet, de sms loopt niet weg.

Maar wat nu als ik net eindelijk een smsje binnenkrijg van dat éne leuke meisje waar ik zo graag mee wil afspreken?

Slechte reden uiteraard, juist dat éne meisje kan prima even wachten. Als je als een schoothondje naast je foon gaat zitten wachten dan gaat het 'm niet worden, maar dat weet je zelf ook wel.

Het constante status-update-blaat vind ik zelf niet echt onder 'sociaal' vallen. Het wordt weliswaar gedaan vaak in combinatie met anderen die er ook druk mee bezig zijn, maar toch is het niet daadwerkelijke sociale interactie. Het heeft juist ook weer iets niet-sociaals, dat constant online bezig willen zijn... dat noemden we vroeger gewoon "nerds". Tegenwoordig heet het "sociaal"

Of je er echt socialer van wordt? Als het je bijv. helpt om in de trein met onbekenden te kletsen, dan zeker. Als je er alleen maar nieuwe linkjes mee twittert naar je vrienden, dan nee, niet bepaald.

Hoe denk je er zelf trouwens over?

Leuk dat je hiermee bezig bent! Toevallig is dit ook iets waar ik zelf veel mee bezig ben !

Mijn gedachtegang hierover is als volgt. Technologische ontwikkeling brengt veel voordelen met zich mee, maar stiekem indirect vaak ook veel nadelen. Dit is onvermijdelijk en is altijd inherent met elke vorm van technologische 'vooruitgang'. De voordelen zijn vaak heel duidelijk en daar is iedereen zich bewust van. De nadelen worden meestal pas op de langere termijn duidelijk en zullen veel mensen nooit zien.

Voor het digitale tijdperk en de betere communicatiemogelijkheden geldt precies hetzelfde. Voordelen in mijn ogen zijn met name dat je razendsnel met iedereen in contact kan komen waar, wanneer en met wie je dat wil. Nadelen zijn in mijn ogen dat deze digitale communicatie en levenservaring vaak ten koste gaat van de 'offline' (in real life) levenservaring.

Voorbeeld: Bij een recent feest bij jou thuis stond ik gezellig te praten met Chrisbale en Trendsetter. We hadden een leuk gesprek. Het gesprek viel even stil (even geen gespreksstof meer). Vervolgens pakte Trendsetter (dacht ik) even zijn smartphone uit zijn broek en ging online iets opzoeken. Instinctief pakten Chrisbale en ikzelf gelijk ook onze telefoons uit onze broekzak en gingen daar op kijken. Twee seconden later besefte ik me dat ik op Facebook aan het kijken was naar wat willekeurige vrienden van me gepost hadden, terwijl ik op dat moment in de fysieke aanwezigheid van mijn vrienden was en direct met ze kon praten, als ik wilde. Oftewel, het nuttige aspect van digitale communicatie werd doorgevoerd tot een punt waar het de originele communicatie hinderde.

Anders gezegd: We zijn tegenwoordig allemaal bezig om altijd maar 'connected' te zijn met iedereen en alles om ons heen, terwijl we juist steeds minder diepgaande connecties opbouwen in de realiteit.

De laatste tijd ben ik me hier heel bewust van en wil ik hier iets aan doen. Ik merk namelijk dat ik veel activiteiten die ik eigenlijk wil doen inruil voor activiteiten die op dat moment makkelijk en aanwezig zijn, die mij veel minder voldoening geven. Meestal zijn deze substitutie-activiteiten digitaal van aard.

Voor mezelf heb ik dus het volgende voorgenomen. De voedingskabel van mijn computer heb ik tijdelijk bij mijn ouders neergelegd, zodat ik er niet bij kan en dus niet op mijn computer kan. Mijn smartphone stuur ik morgen ter reparatie/vervanging op naar de verzekering en tijdelijk zal ik een oude telefoon gebruiken (zonder internetverbinding). Digitale zaken (mailen, studiezaken, internetbankieren, DALF checken) doe ik in de universiteits- of stadsbibliotheek. Dit wil ik een periode van minstens een maand doen. Op deze manier hoop ik meer in contact te komen met dingen die ik echt wil doen, productiever te zijn en beter met mijn tijd omgaan. Ik merk nu al wezenlijke verschillen.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt.

Times are changing. Vroeger was het asociaal als je je mobiel er ff bijpakte terwijl je me met iemand aan het praten bent. Nu is dat geaccepteerd. En zelfs vrij normaal. Vroeger had je misschien regelmatig contact met 2-4 vrienden, nu met de rond de 10(of zelfs meer). Ook is het erg makkelijk nadat je iemand hebt ontmoet, hem/haar toe te voegen op een socialsite en je contact te versterken. Het dilemma wanneer je moet terug sms-en, fb request accepteren is hiermee uit de wereld geholpen na mijn mening. Dit kan je direct doen, je bent toch altijd online.

In tijden dat je ff niets te doen hebt, misschien beetje eenzaam voelt kan je makkelijk iemand een whatssapp bericht sturen en gelijk heb je connectie met een van je vrienden/vriendinnen.

Tijdens uitgaan pak ik mijn mobiel er haast nooit bij. Ik heb zo'n hekel aan dat als je met zijn 2-en uitgaat en er één naar de wc gaat dat de ander gelijk zijn mobiel erbij pakt. "Zodat het lijkt dat hij wat te doen heeft". Dit doe ik dan ook vrijwel nooit, in sommige gevallen wel als ik nog wil reageren op een sms bijv.

Echter kent elk voordeel zijn nadeel. Wanneer iemand niets terugstuurd, terwijl je dit wel verwacht (omdat je ziet dat diegene wel berichtjes naar anderen stuurt) kan slechte gevoelens opwekken. Ook het constant checken naar updates, refreshen van fb(hoeft gelukkig in de toekomst niet meer, want wordt auto gedaan, oeps dat helpt het helemaal niet:P) is gewoon niet gezond. We gaan kapot aan de socialmedia! Hoe kan je het tegengaan? Gewoon erg druk hebben, bijv wanneer je sport kan je niet op je mobiel kijken.

ps. toen ik jarig was kreeg ik allemaal felicitaties van mensen die ik misschien een jaar of zelfs langer niet heb gesproken of heb gezien, tja... daar heb je ook niet zoveel aan

Om meteen met de deur in huis te vallen, een quote van Hank Moody die in mij opkwam. Niet geheel relevant, wel een beetje, dus ik wilde hem toch even delen:

(...) people seem to be getting dumber and dumber. You know, I mean we have all this amazing technology and yet computers have turned into basically four figure wank machines. The internet was supposed to set us free, democratize us, but all it's really given us is Howard Dean's aborted candidacy and 24 hour a day access to kiddie porn. People... they don't write anymore, they blog. Instead of talking, they text, no punctuation, no grammar: LOL this and LMFAO that. You know, it just seems to me it's just a bunch of stupid people pseudo-communicating with a bunch of other stupid people at a proto-language that resembles more what cavemen used to speak than the King's English.

Om eerst even op Wouter te reageren:

fsidontknow wrote:Times are changing. Vroeger was het asociaal als je je mobiel er ff bijpakte terwijl je met met iemand aan het praten bent. Nu is dat geaccepteerd. En zelfs vrij normaal.

Als je dit doet, zonder je er op zijn minst voor te verontschuldigen, ben je nog steeds asociaal, maar dat is mijn mening. Verder ben ik het grotendeels eens met je post.

Zoals de meesten van jullie wel weten, ben ik bijna integraal onderdeel van Jerry's omgeving en waarschijnlijk voor een deel de aanleiding voor deze post. Ik stoor me ook mateloos aan mensen die non-stop lopen te twitteren, facebooken, pingen/whats-appen etc.

Twitter is niet bedoeld als substituut voor sms. Facebook is om in contact te blijven met mensen die je niet vaak ziet en is in die zin zeker nuttig, maar tegenwoordig lijkt het meer een slow-chatprogramma op je mobiel. Het is ronduit asociaal om te gaan zitten groepspingen als de helft van de aanwezigen geen smartphone hebt, dat is praktisch hetzelfde als 'fluisteren in gezelschap' en ik mag hopen dat je in je opvoeding hebt meegekregen dat dat ongewenst gedrag is. Het meest irritant zijn misschien nog wel de mensen die elk onbenullige wissewasje twitteren (bijv. mijn 14jarige neefje, recent ontvolgd) of mensen die met zijn allen in een kroeg zitten en dan met/over/naar elkaar gaan zitten twitteren.

Nu is mijn ergernis hierover misschien ook deels een frustratie. Ik heb namelijk geen smartphone. Ik kan mijn emails niet lezen op mijn mobiel, voor facebook en twitter moet ik achter een pc zitten en pingen is iets wat buiten mijn mogelijkheden valt. Ik hoor niet tot die hippe groep smartphone bezitters en dat is misschien wel de reden dat ik er zo tegen ageer. Het is makkelijk om anderen iets te verwijten, omdat je dat gedrag zelf niet KAN vertonen, zelfs al zou je het willen. Heeft met ingroup/outgroup gedrag te maken (zie http://en.wikipedia.org/wiki/Ingroup en http://en.wikipedia.org/wiki/Outgroup_(sociology)). Gelukkig krijg ik zeer binnenkort een blackberry en dus kan ik het wel. Uiteraard ben ik voornemens om niet in het gedrag te vervallen wat mij bij anderen zo tegen de borst stuit, maar we weten allemaal hoe het gaat met goede voornemens. Daarom, zeer waarschijnlijk, binnenkort... Wordt vervolgd.

Een interview met een bishop over social media.

Here are the Archbishop’s thoughts on emailing and texting:

“I think there’s a worry that an excessive use or an almost exclusive use of text and emails means that as a society we’re losing some of the ability to build interpersonal communication that’s necessary for living together and building a community.”

On Facebook and MySpace:

“Facebook and MySpace might contribute towards communities, but I’m wary about it. It’s not rounded communication so it won’t build a rounded community … If we mean by community a genuine growing together and a mutual sharing in an interest that is of some significance then it needs more than Facebook.”

On communication increasingly occurring through digital channels:

“We’re losing social skills, the human interaction skills, how to read a person’s mood, to read their body language, how to be patient until the moment is right to make or press a point. Too much exclusive use of electronic information dehumanises what is a very, very important part of community life and living together.”

On suicide:

“Among young people often a key factor in them committing suicide is the trauma of transient relationships. They throw themselves into a friendship or network of friendships, then it collapses and they’re desolate.”

He also claimed that Facebook and social networking are causing teenagers to value the number of friends they have, rather than the quality of their relationships:

“It’s an all or nothing syndrome that you have to have in an attempt to shore up an identity; a collection of friends about whom you can talk and even boast. But friendship is not a commodity, friendship is something that is hard work and enduring when it’s right.”

http://mashable.com/2009/08/02/suicide- ... ic-church/ hele artikel

Het artikel komt er op neer dat communities gebouwd kunnen worden door social media, maar ook kunnen aftakelen door social media. Een goed voorbeeld is inderdaad met je mobiel spelen als het socially akward wordt, en soms doe ik het ook wel eens moet ik eerlijk bekennen, maar ik probeer er op te letten.

Mooie toevoeging!

Laatste expres mijn telefoon thuis gelaten toen ik ging stappen, wat een rust! Ik zou zeggen: probeer het eens. Wat voelt socialer?

- Jeroen

Morphs wrote:

Jerry wrote:Maar wat nu als ik net eindelijk een smsje binnenkrijg van dat éne leuke meisje waar ik zo graag mee wil afspreken?

Slechte reden uiteraard, juist dat éne meisje kan prima even wachten. Als je als een schoothondje naast je foon gaat zitten wachten dan gaat het 'm niet worden, maar dat weet je zelf ook wel

Natuurlijk weet ik dat wel Bart, maar het is een voorbeeld wat heerlijk tot de verbeelding spreekt

Morphs wrote:Hoe denk je er zelf trouwens over?

Dat heb ik bewust even achter gehouden om de discussie een klein beetje op gang te krijgen, maar zal ik zo even toelichten nadat ik op alles gereageerd heb.

judha wrote:Leuk dat je hiermee bezig bent! Toevallig is dit ook iets waar ik zelf veel mee bezig ben !

Voor mezelf heb ik dus het volgende voorgenomen. De voedingskabel van mijn computer heb ik tijdelijk bij mijn ouders neergelegd, zodat ik er niet bij kan en dus niet op mijn computer kan. Mijn smartphone stuur ik morgen ter reparatie/vervanging op naar de verzekering en tijdelijk zal ik een oude telefoon gebruiken (zonder internetverbinding). Digitale zaken (mailen, studiezaken, internetbankieren, DALF checken) doe ik in de universiteits- of stadsbibliotheek. Dit wil ik een periode van minstens een maand doen. Op deze manier hoop ik meer in contact te komen met dingen die ik echt wil doen, productiever te zijn en beter met mijn tijd omgaan. Ik merk nu al wezenlijke verschillen.

Het grappig is dat ik via Trendsetter van dit 'verhaal' hoorde en dat was de reden om deze post aan te maken, een post waar ik al even mee in gedachten liep omdat ik er bijna om bekend sta dat m'n Blackberry zo'n beetje aan m'n rechterhand gelijmd zit.

Stephan wrote:Zoals de meesten van jullie wel weten, ben ik bijna integraal onderdeel van Jerry's omgeving en waarschijnlijk voor een deel de aanleiding voor deze post.

Nu is mijn ergernis hierover misschien ook deels een frustratie. Ik heb namelijk geen smartphone... Wordt vervolgd.

Mooie Hank Moody quote, al is Hank nogal een extreem voorbeeld van 'onaangepast', zie je hem al voor je met een behoorlijke (standaard) mobiel?
Ik moet je echter teleurstellen, jij was niet directe de aanleiding tot deze post. Echter kan je beargumenteren dat iedereen in mijn omgeving ertoe heeft geleid omdat ik echt wel eens vaker hoor dat ik veel op m'n telefoon zit.
Wel ben ik uiteraard erg benieuwd hoe jij eronder gaat lijden als je binnenkort in het bezit bent van een BB. Hoewel je waarschijnlijk namelijk niet het type bent die nav daarvoor meer gaat Twitteren of Facebooken... (het moeten ten slotte wel zinnige updates blijven) echter ben je wel iemand die ook tijdens het stappen wel eens met de telefoon in de hand staat om te smsen, zeker toen je nog vrijgezel was al komt dat ook wel omdat wij elkaar dusdanig vaak spreken waardoor je daar geen aanstoot meer aan neemt.

My view

In mijn ogen ben ik niet iemand die absurd veel op digitale media status updates doet. Dutchalf check ik alleen thuis ivm het klein lettertype waarin ik het moet lezen op mijn telefoon, en bovendien zou ik anders vergeten ergens op te reageren als ik het niet direct kan doen. Ik beken dat ik op Facebook af en toe te veel een reactie wil uitlokken middels updates van mijn status (noem het een aandachtshoertje als je wilt) maar dat heeft weinig te maken met asociaal doen met je telefoon in gezelschap.

Maar als ik niet een kleine dosis zelfkritiek op dit onderwerp zou hebben had ik deze post nooit gestart. Ik vind dat ik inderdaad te vaak gesprekken onderbreek of afwezig voer doordat ik met 2 dingen tegelijk bezig ben (iets met concentratie spanning ofzo ). Ik heb daarom net als Judha maatregelen genomen. Niet zo rigoureus als hem (ik wil ten slotte nog wel gewoon gratis kunnen smsen en bereikbaar zijn voor wanneer mensen via Whatsapp vragen hoe laat ze langs kunnen komen... no offence Judha maar daar heb je direct ook een nadeel van het gebrek aan een smartfoon ) maar ik heb inmiddels de notificatie instellingen van mijn telefoon opnieuw ingesteld:

E-mail/Facebook: deze meldingen heb ik uitgezet. Ik ontvang ze nog wel, maar m'n BB begint niet te trillen. Ik lees ze later wel wanneer ik momentje voor mezelf heb, op de toilet of iets dergelijks, en ik denk dat daar geen schade bij komt kijken.
Whatsapp/BlackBerry Ping/SMS: niet dringend dus een korte trilling volstaat. Gewoon zodat ik weet dat ik wat heb ontvangen maar dat het niet dringend genoeg was om me ervoor te bellen, ik lees het wel wanneer ik er tijd voor heb.
Telefoongesprek: die staat op voluit trillen. Telefoongesprekken bekijk ik altijd in ieder geval even van wie het vandaan komt en of ik dus bereid ben daar mijn huidige gesprek voor te onderbreken, het kan zomaar ineens belangrijk zijn.

Dus, dat is mijn poging om mijn BB gebruik in ieder geval iets in te perken tot een niveau wat mogelijk iets gezonder is dan nu.

Wat vinden jullie van deze inzichten en kleine aanpassingen?