DutchALF - Lifestyle & Sociale vaardigheden

We weten allemaal dat iedereen in zijn leven tegen problemen aan loopt. Mocht het persoonlijke zijn, in je carrière of in je groei. Elk persoon, maakt niet uit in welk stadium hij/zij zich bevind heeft hier mee te maken. De vraag is dan ook niet of je tegen problemen gaat aanlopen, maar hoe je met deze problemen omgaat. Problemen kunnen gezien worden als uitdagingen. Mijn vraag is nu hoe jij omgaat met zogenaamde 'roadblocks'/problemen/uitdagingen?

Hé Wouter,

Je haalt een heel mooi onderwerp aan. We lopen inderdaad allemaal tegen uitdagingen aan. Ik zou verschillende aspecten willen aanhalen. Het is zeker niet een volledig antwoord, onmogelijk op zo'n brede vraag natuurlijk. Ik baseer m'n antwoord op kennis van eigen ervaringen en ondersteuning van oa. positive psychologie en CBT.

1. De moeilijke periode
2. Hoe je uit een moeilijke periode uitkomt
3. Jezelf vaccineren tegen problemen/moeilijke perioden

1. De moeilijke periode
Een moeilijke periode kunnen we even kenmerken als een periode waarin je met één of vaak meerdere wel of niet samenhangende problemen te maken hebt. Vaak gaat dit gepaard met onzekerheid, niet weten hoe je iets moet aanpakken, negatievere gedachten enz. Het gevaar is dat je in een negatieve spiraal komt, dit gebeurd als je langere tijd in zo'n periode blijft. Negatieve gedachten, minder zelfvertrouwen, minder actie en deze cirkel blijft doorgaan. Uiteindelijk verlies je de hoop.

2. Hoe je uit een moeilijke periode komt
- Allereerst moeten we dus de cirkel verbreken. Hoe doen we dat?

1. Acceptatie van de huidige situatie
We moeten even accepteren dat we nu op x of y even niet verder komen, of in deze situatie zitten ipv in de slachtoffer rol te gaan zitten. We hebben dus de keus om in de actieve rol te gaan zitten.
1.2. Herinterpretatie van de situatie (valt samen met punt 1)
We zullen de situatie niet als probleem of supervervelend moeten gaan zien, dan blijven we er namelijk tegenaan hikken. We kunnen het gaan zien als een perfecte mogelijkheid om te groeien, ook al is het nu moeilijk. We gaan dus aan de slag met gedachtegangen. Het meeste groei je op moeilijke momenten. Je wordt zelfs gelukkig als je ergens hard voor moet werken, al is het soms even moeilijk.

2. Richten op het overkomen/oplossen van het probleem
Als we ergens beter in willen worden, of een bepaald doel willen bereiken, dan zullen we een aantal dingen moeten doen
- Doelen stellen (die energie geven) (hoop creeeren: = belangrijke drijfveer)
- Stap voor stap ermee bezig gaan (geduld)
- Je richten op je acties
- Jezelf belonen voor je successen (hoe klein ook)
- Je groei inzien
- Hard ervoor werken
- Zoek support in je omgeving
- Soms even met rust laten, focussen op de dingen die je superleuk vindt om te doen (make it fun)

3. Jezelf vaccineren tegen moeilijke perioden
We kunnen een aantal dingen doen om te zorgen dat we 'sterker in onze schoenen staan' áls we problemen tegenkomen. Zodat we minder snel in een negatieve spiraal terecht komen en dus beter met onze problemen/uitdagingen kunnen omgaan en aangaan. Dut noemen ze 'resilience' in de positieve psychologie

- Social support (praten over emoties en als het even niet goed gaat)(met mensen die support geven, juiste support)
- Het ontwikkelen van optimisme en eigenwaarde (self-esteem)
- Geloof (faith) en een gevoel van betekenis (een hogere betekenis, dit kan een geloof zijn, iets waar je in gelooft,
of wat je wilt doen met je leven
- Sociaal gedrag: anderen helpen zorgt ervoor dat we onszelf beter gaan voelen
- Aandacht richten op je sterke kanten (is soms gevaar van zelfontwikkeling, focus is op wat slecht is, beinvloed
eigenwaarde
- Het zetten van doelen

Dit zijn drie punten die mij heel veel helpen, zelfs al staat de helft nog op mijn lijst om verder toe te passen. Er zijn zoveel dingen die je kunt doen. Ik merk steeds meer, stapje voor stapje, goed toepassen, in plaats van enkel kennis van nemen en er vervolgens niet zoveel mee doen.

Ik hoop dat jullie hier wat mee geholpen zijn en dingen kunnen inzetten in je eigen leven.

Groeten, Jos

Ik heb het afgelopen half jaar gemerkt dat het opzij zetten van de waarden waarnaar je leeft soms opzij moet zetten of moet hernieuwen. Zoals Jos al aangeeft doorbreekt dit de negatieve spiraal.

Afgelopen half jaar heb ik het erg moeilijk gehad met de relatie met mijn ouders en dan met name mijn vader.
Uitte zich in plotselinge agressie of overbezorgdheid met als gevolg dat ik bijna niet meer sliep.
Door de juiste psychologische hulp, die nu nog steeds voortduurt, heb ik de negatieve spiraal kunnen doorbreken.
Het accepteren van hulp was een belangrijke waarde die ik opzij moest zetten.

Ik weet dat het probleem nu nog niets opgelost is, maar ik sta in ieder geval weer stabiel op de grond en leer ik met het probleem omgaan. Het is belangrijk om hierbij te realiseren dat je een ander niet kan veranderen maar eigenlijk alleen jezelf (hoe je met het probleem om gaat).
Verder is het noodzakelijk dat je niet in het verleden of in de toekomst leeft, maar NU!

Ik heb een paar jaar terug een boek gelezen, "Shapeshifting" van John Perkins, waarin hij uitlegt hoe hij met sjamanen uit het amazone gebied optrekt en vooral wat hij van ze leert. Ik zou het boek niet aanraden aan mensen die niet wat spiritueel ingesteld zijn. Maar op mij maakte het een grote indruk.

Ze hebben een heel simpele filosofie. Een mens is een organisme in de wereld. Daar tussen is een balans. Als de balans verstoord raakt kan de balans op twee manieren hersteld worden, ofwel de wereld past zich aan. Ofwel de mens past zich aan. In sommige gevallen kun je je wereld herstructureren zodat de balans hersteld wordt. Bijvoorbeeld als je het koud hebt trek je een trui aan. Maar vaker dan dat kun je de wereld niet aanpassen. Dus moet mens zich aanpassen. Mens moet datgene worden wat ideaal in balans is met de situatie, precies zoals ze is.

Dit gaat tegen onze wensen in we willen niet veranderen. We zijn dat wat we zijn omdat dat ooit in balans stond met de wereld en dat was prettig en safe, en zo willen we dus nog steeds zijn. Maar de wereld is verandert. Dezelfde strategie werkt niet meer. We zullen dat prettige gevoel nooit meer terug vinden behalve als we anders worden dan we toen waren. Als kind kun je bepaalde dingen doen en raak je eraan gewend die je als volwassene niet vol kunt houden. Je bent veranderd. De balans is verandert. De wereld reageert niet op je alsof je een kind bent. Om het zelfde prettige gevoel te herstellen moet je dus iets anders doen dan vroeger.

Het grootste "probleem" op dit moment is het vertrek van mijn ex. Ik zou het zelf geen probleem noemen ik zie het niet zo. Het betekent gewoon dat honderden balansen in mijn wereld aangepast gaan worden. Gewoonten die geen wederhelft meer hebben en situaties die niet meer voor gaan komen waar ik psychologisch op ingesteld ben.

Het antwoord is simpel. Ik moet shapeshiften. En dat is een kwestie van tijd en bewust omgaan met de nieuwe balans. Als je dat goed doet is het eind beter dan het begin. Dat is ook een deel van de reden waarom ik hier ben. Dutchalf staat voor mij voor een groep mensen die een skill bezitten die ik denk te kunnen gebruiken in dat herontdekken van mezelf. Een deel van het probleem tussen mij en mijn ex was dat ik snel tevreden ben, sleur stoort me niet want ik hou mezelf bezig. Maar mijn ex was daar minder tevreden mee.

Nu merk ik dat omdat de veranderingen al ingezet zijn, ik let beter op mezelf en ik zoek meer avonturen op. In my small way. Dat ze wat terug krabbelt, het uit elkaar gaan is tijdelijker voor haar, ze wil terug komen als ze haar leven op een rijtje heeft. En gedeeltelijk is dat natuurlijk prettig. Maar het probleem daar is dat als ik ga zitten wachten langzaam gek word van de eenzaamheid en als ze dan om de een of andere reden terug komt na hopelijk zelf te groeien denkt wat moet ik met die kerel. Als ik niet ga zitten wachten en het pad blijf bewandelen wat ik ingezet heb zal ik mogelijk denken wat moet ik met die griet.

Het enige wat ik kan doen is dit pad blijven bewandelen omdat dat de enige garantie op mijn persoonlijke groei en geluk is. En van daar uit zien we wel weer. Ik heb dat uitgelegd en ze ziet het ook zo.

Eigenlijk is het wat chrisbale zegt, je gaat bewust een psychologisch proces van transformatie in totdat je iets bent wat het "probleem" niet meer als een "probleem" ziet. Ik probeer het probleem objectief en rationeel te begrijpen. Ik probeer vanuit dat model de beste uitkomst te vinden. En dan probeer ik dat te zijn wat die uitkomst gaat veroorzaken.

Deze brief gaf ik aan een vriendin die liefdesproblemen had

Liefde kan onmogelijk kwetsen
Blijkbaar moet ik mensen inspireren en motiveren om zich kwetsbaar op te stellen. Omdat ze dat zelf heel graag willen (ook al zeggen ze soms van niet) maar NOG niet zo goed durven. Blijkbaar moet ik die mensen met zichzelf confronteren en ze helpen te beseffen dat er niets is om bang voor te zijn. Er is geen reden om bang te zijn voor liefde. LIEFDE KAN NIET KWETSEN. Je kunt wel jezelf zo afhankelijk van bepaalde liefde opstellen dat je denkt dat die ander jou de liefde geeft die je zo hard 'nodig hebt'. Maar het enige dat die ander doet is spiegelen wat jij bent. En dat is liefde. Ook al lijkt het zo, het is niet die ander die jou die liefde geeft. Het is die ander of die jouw liefde wel of niet durft te ontvangen. Het is die ander die jouw eigen liefde reflecteert, spiegelt. En de een zal jouw liefde beter spiegelen dan de ander. Althans dat lijkt zo omdat iedereen andere aspecten van jou reflecteert.
Waarom is iedereen toch altijd zo bang? Zo bang om gekwetst te worden. Ik denk om te leren. Om te leren wat liefde echt is en dat het niets met kwetsen en gekwetst worden te maken heeft. Kwetsen betekent dat je jezelf afhankelijk maakt van een ander. Als je jezelf gekwetst voelt dan maak je jezelf afhankelijk van een ander. Als je bang bent om (opnieuw) gekwetst te worden ben je eigelijk alleen maar bang om jezelf te zijn, om niet meer afhankelijk van anderen te zijn. Gekwetst VOELEN is een keuze, je bent niet gekwetst. Door te kiezen om liefde in jezelf te zoeken en daarvoor niet meer afhankelijk van anderen te zijn, kun je jezelf ook niet meer gekwetst voelen.

Gekwetst voelen is een keuze
Wanneer je je gekwetst voelt durf je jezelf niet meer open te stellen. Gekwetst voelen is jouw keuze. Het is ook jouw keuze om dan ook maar niet meer open te staan voor echte liefde van anderen en het niet meer willen ontvangen van echte liefde van anderen omdat je bang bent je weer gekwetst te voelen. Je kunt je alleen gekwetst voelen door jouw liefde afhankelijk te maken van een ander. Jouw liefde is niet afhankelijk van een ander maar alleen van jezelf. We moeten leren dat liefde niet afhankelijk is van 'die ander'. Je hebt die ander niet nodig om liefde te zijn. Je hebt die ander alleen nodig om je eigen liefde te kunnen zien. Een ander reflecteert alleen de liefde die je ZELF gecreëerd hebt voor jezelf. De ander maakt jou niet gelukkig. Je maakt jezelf gelukkig. Een ander reflecteert alleen het geluk wat je zelf gecreëerd hebt voor jezelf.
En waarom sluiten mensen zich af, zogenaamd uit zelfbescherming? Waarom durven mensen niet te ontvangen? Wat is er nou tegen- natuurlijker dan geen liefde WILLEN ontvangen? Hoe kun je echt liefde geven als je het niet kunt ontvangen? Geven en ontvangen van liefde is oefenen om liefde te zijn. Waarom bedenken mensen allerlei smoezen en excuses om maar niet die liefde te ontvangen. Want we zeggen dat we dat doen omdat we gekwetst zijn, en omdat we niet weer gekwetst willen worden. Gekwetst ben je niet, gekwetst wordt je niet. Gekwetst kun je JEZELF alleen maar voelen. Het is jouw gevoel. Het is door een pessimistische bril kijken naar liefde, een optimistische bril om naar dezelfde (voorbije) liefde te kijken is te beseffen; wat heb ik hier allemaal van mogen leren.
Waarom heeft iemand je dan afgewezen? Misschien ben je zo gegroeid in liefde dat die ander jou niet meer kan reflecteren. Misschien wordt het tijd om nieuwe dingen over liefde te leren en heb je daarvoor nieuwe mensen nodig die andere stukken van jouw liefde reflecteren. Misschien ben je op een nieuw punt in je eigen ontwikkeling. Of misschien heb je het niet begrepen en moet je het daarom nog een keer meemaken.

Pijn is fijn
Liefde kan onmogelijk kwetsen, dat is volledig het tegengestelde van liefde. Alleen angst kan kwetsen. En die angst heb je nodig om te beseffen dat liefde onmogelijk kan kwetsen. Je kunt geen liefde voelen zonder pijn. Je moet eerst weten wat je lelijk vindt om iets mooi te kunnen vinden. Je moet eerst bang zijn om te kunnen voelen wat liefde echt is. Dat is het leerproces, daarvoor zijn we hier op deze aarde. Dus angst is niet iets vervelends, niet iets om voor weg te lopen. Het is een middel om te leren. Dus angst is iets moois want het leert je wat liefde is. Pijn is uiteindelijk fijn.
Natuurlijk is dit moeilijk te beseffen als je midden in die angst zit maar het kan je wel de hoop geven om mee te helpen die angst te overwinnen. Je kunt die angst natuurlijk wegstoppen en ontkennen maar dat is alleen maar uitstel van de confrontatie. Hoe langer je de confrontatie uitstelt, hoe harder die moet worden om hetzelfde resultaat te bereiken. Want dat is wat leren is; alleen maar je angst overwinnen door je er net zo lang mee te confronteren totdat je die echt overwonnen hebt en ziet dat je nergens bang voor hoeft te zijn want liefde kan je nooit kwetsen.
Bang zijn is een keuze. Als je dat geleerd hebt kun je jezelf overgeven aan een nieuwe liefde, een nieuw iemand. Althans zo lijkt het. Want je geeft je niet over aan iemand anders maar aan jezelf. Je geeft je afhankelijke opstelling op. Je beseft dat het jouw keuze is en dat je niet langer meer afhankelijk bent van een ander. Je geeft je over om meer jezelf te ZIJN. Door die overgave aan jezelf, ben je meer jezelf, dus meer liefde, en sta je anderen (eindelijk) weer toe die liefde te reflecteren zodat je meer kunt zien hoe mooi je eigelijk ZELF bent.

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand…
Uiteraard is dit ook mijn eigen verhaal, wat jij dan weer spiegelt! Ik moet ook leren dat ik niet mijn soulmate nodig heb om lief te hebben, om liefde te zijn. Ik moet niets buiten mijzelf zoeken maar alles in mijzelf en bij deze zoektocht wijzen spiegels altijd de weg. Mijn soulmate is alleen mijn zuiverste spiegel en reflecteert het mooist wat ik ben; liefde. Ze helpt mij door mij de weg te wijzen zoals ik dat bij haar ook doe. Versmelten doen we toch wel of we nu wel of niet iets hier op aarde met elkaar hebben.

Auteur(onbekent)

Overegens complimenten voor het niveau van Dutchalf.nl ,voor mij begrijpelijk en uitdagend,geeft me een
gevoel dat er meer mensen zijn die verdergaan dan hersenstam denken.

Prinz