Hee mannen (en enkele vrouw). Ik ben nu een tijdje af en aan aan het experimenteren met mijn game, en dat gaat wel aardig. Hier en daar wat succesjes geboekt, een aantal blauwtjes gelopen, nog een boel te leren maar een aantal interessante ervaringen opgedaan. Een daarvan zette me laatst aan het denken, en deed me het een en ander realiseren wat ik graag wil delen. Wellicht is dit gesneden koek hier, maar voor mij was het wel een eye opener, en ik ben benieuwd wat jullie er van vinden.
Mijn gedachten begonnen te rollen toen ik na een succesje van een meisje hoorde hoe ze mij beleefde op de avond dat ik haar uit een discotheek trok, een beeld wat niet helemaal aansluit op hoe ik mezelf beleef, en dus des te interessanter. Ik voelde me die avond goed. Zeker. Niet needy. Mijn game was direct. Dominant. Cocky funny. Ik zag haar en ik opende met een opinion opener. gebruikte push pull, cat string, caveman, liet haar even staan, opende wat andere meisjes, danste met haar, danste alleen, gebruikte meer of minder bewust een aantal andere concepten over welke we allemaal wel eens gelezen hebben, en het ging eigenlijk vanzelf. Ze communiceerde aan alle kanten dat ze me interessant vond. Een poppetje aan een touwtje. Easy peasy.
Op een later moment hebben we het nog eens gehad over die avond, en vertelde ze me dat ze me die avond bijna zat was. Dat ik toen overkwam als een gladde womanizer, en toen ik haar vertelde dat ik niet met meer dan 15 vrouwen in mijn leven naar bed ben geweest waarvan de meeste mij benaderden en niet andersom geloofde ze er initieel geen drol van. Wow! Wat een contrast met mijn zelfbeeld! Je moet weten, dat ik van nature nogal geneigd ben om mezelf als een klein pielig mannetje te zien, en het deed me goed om te horen dat dat dat duidelijk niet is wat ik communiceer. Na wat doorvragen (sja, te mooie kans om te laten liggen natuurlijk, uithoren die chick!) begreep ik van haar dat het juist die twee en een halve routine was die ik er door gooide die zo glad over kwamen. Ik had het klaarblijkelijk niet nodig die zooi. Sterker nog, ik had het beter weg kunnen laten. Er zijn natuurlijk routines en routines, misschien dat andere beter hadden gewerkt. Ik moet ook toegeven dat ik blij was dat ik ze had omdat ik me er zekerder door voelde, maar het was in deze setting klaarblijkelijk niet waar ik op scoorde.
Doorredenerend op hoe het die avond is gegaan, kwam ik tot een nieuw beeld van wat ik denk dat gamen eigenlijk inhoud. De essentie er van. Het gaat mijn inziens maar om een ding en dat is het concept van de sterke realiteit. De grap is dat als jij gelooft in die realiteit, je dit onbewust communiceert, en negen van de tien keer neemt je gesprekspartner dit geloof over, en bingo. Je trekt haar in jou wereld in plaats van die van haar binnen te vallen en dat maakt het leven stukken gemakkelijker. Het spel is van jou. De self fulfilling prophecy van het zelfbeeld. En wat houd die sterke realiteit in? Een set geloofsovertuigingen (in mijn geval) in lijn met het volgende:
Jij bent het mannetje, het is jou wereld, jou waarheid, jou normen gelden, jou waarden gelden. Je hebt niets nodig om jezelf te valideren, je onttrekt je bestaansrecht en je positie niet aan de ander, je bent geen nemer, Je bent een gever. Je hebt de ander iets te bieden. Het is een spelletje en jij speelt het. Het leven is een spelletje. Alles is een spelletje. Je vind je target leuk, en dat mag ze weten. Maakt niet zoveel uit of ze je ter plekke de kleren van het lijf scheurt of je afblaft. Er is er een halve wereld vol met andere vrouwen voor je om mee te spelen. Je hebt niets nodig. Je komt niets halen. Wil ze mee spelen?
Leren gamen is in essentie het bouwen van en leren geloven in je eigen realiteit. De realiteit waarin jou regels gelden en welke sterker is dan die van de ander. Van de meisjes die je aanspreekt, van de collega's en de klanten waarmee je werkt, van de mensen in de bus en de trein. Dat is gamen. Pickup-lines, routines, lichaamstaal, cold readings, goocheltrucs, het is allemaal mooi. Maar het zijn zijwieltjes bij het leren fietsen. In jou wereld open je met "hee". Je hebt namelijk helemaal geen vrouwelijke mening nodig over of mannen of vrouwen meer liegen. Je bent een man en je ziet een vrouw die je lekker vind. Lucky her. Of niet. Whatever.
Leren geloven in je eigen realiteit, stapje voor stapje. Hoe doe je dat? Het begint met de realisatie dat je controle hebt over je realiteit. Hoe je die controle verder toe past? Dat is de volgende stap, daar gaan we nog even over nadenken
PS
meer over de sterke realiteit kan je zien/horen/lezen in the blueprints decoded van RSD. Interessant stukje materie als je het mij vraagt.