DutchALF - Lifestyle & Sociale vaardigheden

...vind iets om van te houden.

Ik weet dat velen van jullie strijden met de liefde. Jullie zijn opzoek naar zelfvertrouwen, een meisje, vrienden, maar die begrippen zijn zo leeg op zichzelf. Je kan lange tijd met jezelf strijden tot punten van het onmogelijke. Stel je hebt een groep schapen die je omheind en ze hebben nog nooit of nauwelijks weidegrond gezien hoe verwacht je dan dat deze schapen waardevol vlees hebben?

Wat deze parabel wil zeggen is, als je alleen met jezelf bezig bent en niets van de rijkdom die het leven te bieden heeft gaat zien of doen, hoe verwacht je dan interessant te zijn? Ben je interessant omdat je alleen mens bent?? Of is het handig als je het nodige gereedschap hebt vanbuiten jezelf.

Als het moeilijk is om iemand te vinden om van te houden, vind dan iets om van te houden. Ik persoonlijk heb mijzelf het (belachelijke) doel gezet om zelf een vliegtuig te bouwen (je kunt kits bestellen via internet, maar ik ontwerp zelf ook onzinnige dingen, wiskunde en al erbij, heb al vlieglessen gehad). Het maakt mij niet uit als het alleen virtueel blijft. Voor anderen kan het een motorfiets zijn, een computer, een eigen bar/club, een zeilboot een weet ik veel wat.

Hebben jullie soms niet gewoon het gevoel dat al dat bezig zijn met jezelf een soort van mentale mastrubatie in de leegte is? Ben ik de enige die dat heeft? Zorg dan dat je iets te doen krijgt. Iets dat groter is dan jijzelf. En je zult zoveel interessanter zijn. Een passie maakt een man aantrekkelijk. Als je een goeie passie hebt dan maakt dat je aantrekkelijk voor anderen ook. Als je alleen maar bezig bent met vormen van eigenliefde (wat wellicht niet onbelangrijk is, op zijn tijd een goed boek) zoals werken aan je zelfvertrouwen, je flirtgedrag, je lichaamshouding, etc, in plaats van je liefde te stoppen in iets buiten jezelf dan kom je eigenlijk niet echt aantrekkelijk over. De mens is een zwart gat dat niet te vullen is met wat dan ook is wel eens gezegd en daarom raad ik iedereen aan om projecten buiten zichzelf te vinden.

Plus het houden van objecten, hoe triest en materialistisch dat misschien lijkt heeft zo zijn voordelen. Zo zeuren objecten niet en kunnen ze je niet snel pijn doen, zoals mensen dat wel kunnen. Plus je hebt overal eigen verantwoordelijkheid over, waar mensen vaak onvoorspelbaar zijn.

Misschien schrijf ik dit omdat ik technisch student ben, maar ben ik een beetje te volgen? Misschien is het een balans vinden tussen binnen en buiten.

Ik denk dat ik vooral een punt heb dat het zó belangrijk kan zijn om iets te hebben om van te houden. Sommigen nemen een kind alleen maar om iemand om van te houden te hebben (want de liefde met de vriendin is bekoeld).

Interessant post Lu, als ik je post goed begrijp, roept een aantal vragen bij mij op:

Hebben jullie soms niet gewoon het gevoel dat al dat bezig zijn met jezelf een soort van mentale mastrubatie in de leegte is? Ben ik de enigste die dat heeft? Zorg dan dat je iets te doen krijgt.

Het bezig zijn aan jezelf is in mijn ogen niet alleen je eigen waarde en flirt skills, het is je hele innerlijk en lifestyle. Vandaar dat dit forum ook opgedeelt is in 'Lifestyle', 'sociale vaardigheden en versieren', en 'praktijk'. Elk draagt bij aan een stuk zelf ontwikkeling, zowel van binnen als van buiten. Waarbij je dus alle facetten pakt en dus ook iets te doen krijgt (nieuwe sociale cirkels, passies, hobbies enz.). Zie jij aan jezelf werken alleen als iets aan de binnenkant, of denk je dat mensen dit voornamelijk zo zien?

Iets dat groter is dan jijzelf.

Waarom is een passie hebben, en iets doen, groter dan jijzelf? Zijn je passies en het uitoefenen daarvan niet gewoon een onderdeel van jezelf.

Plus het houden van objecten, hoe triest en materialistisch dat misschien lijkt heeft zo zijn voordelen. Zo zeuren objecten niet en kunnen ze je niet snel pijn doen, zoals mensen dat wel kunnen.

Is het houden van mensen juist niet vele malen mooier? En mochten mensen jou al pijn doen, leer je daar niet van en wordt je daar niet sterker van?

Ik ben het geheel met je eens dat alleen aan jezelf werken van de binnenkant niet veel nut heeft als je aan de buitenkant geen leuke, boeiende lifestyle hebt. Je kan nog zo zelfverzeker zijn, maar als jij dag en nacht achter de computer zit, ben je inderdaad niet echt een aantrekkelijke man.

Ik ben het met je eens. Ik ben echter jaren lang alleen maar bezig geweest met dingen waar ik van houd en probeer ik nu aan dingen te werken wat ik jaren lang weggehoond heb als zijnde of onmogelijk of onwenselijk.

Persoonlijk vind ik dat andere dingen belangrijker zijn in mijn leven dan flirten, versieren en romantische liefdes. Maar die dingen heb ik wel op orde of gaan hun gang wel, ik wil nu juist invulling geven aan dingen die niet zo makkelijk gaan.

Verder is dit nu nou net iets dat mij dwars zit in mijn verdere persoonlijke ontwikkeling. Ik heb het gevoel dat er veel meer uit te halen is dan soms dronken op een feestje met een meisje muilen.

crashtest wrote:Verder is dit nu nou net iets dat mij dwars zit in mijn verdere persoonlijke ontwikkeling. Ik heb het gevoel dat er veel meer uit te halen is dan soms dronken op een feestje met een meisje muilen.

lol hier moest ik om lachen

Dat muilen deed het he he?:P

Link

Amen, hele goede post. Als er iets is dat een man aantrekkelijk maakt, dan is het wel een passie voor iets waar hij voor gaat. Bergen voor verzet als het moet.

Toevallig heb ik dit vanavond nog mee mogen maken. We hadden twee optredens van onze nieuwe breakdance show. Als meest ervaren lid had ik een hoop op me genomen (muziek mixen, alle routines bedenken, etc.). Ik ben de afgelopen week kapot gegaan om alles te regelen en uiteindelijk kwam vanavond alles samen. Twee optredens, waarvan er een op een open podium was. En daar wonnen we zowel de publieksprijs als de juryprijs, echt TE vet!
(sorry ik moest dit even delen!)

Eerder vandaag zat ik op de fiets en realiseerde me weer dat dansen mijn passie is. Ik haal er zoveel uit en weet dat ik me er nog zoveel in kan ontwikkelen. Het maakt niet uit wat je doet, als je er maar voor gaat.

Hoe vet zou het zijn als je een dame vertelt dat je ooit een visie had dat je zelf een vliegtuig wilde bouwen en dat je dat daadwerkelijk gedaan hebt en erin hebt gevlogen? Echt, daar moet je echt voor gaan!

@Morphs, volgens mij is een vliegtuig bouwen en er in vliegen in zichzelf al vet genoeg vooral als je een spitfire namaakt!

Lu Mallorca wrote:Hebben jullie soms niet gewoon het gevoel dat al dat bezig zijn met jezelf een soort van mentale mastrubatie in de leegte is? Ben ik de enigste die dat heeft?

Lu Mallorca wrote:Iets dat groter is dan jijzelf. En je zult zoveel interessanter zijn. Een passie maakt een man aantrekkelijk. Als je een goeie passie hebt dan maakt dat je aantrekkelijk voor anderen ook. Als je alleen maar bezig bent met vormen van eigenliefde (wat wellicht niet onbelangrijk is, op zijn tijd een goed boek) zoals werken aan je zelfvertrouwen, je flirtgedrag, je lichaamshouding, etc, in plaats van je liefde te stoppen in iets buiten jezelf dan kom je eigenlijk niet echt aantrekkelijk over. De mens is een zwart gat dat niet te vullen is met wat dan ook is wel eens gezegd en daarom raad ik iedereen aan om projecten buiten zichzelf te vinden.

Het is dat hele hart versus ego verhaal waar je het hier over hebt... We zijn als mensen geneigd om onze ego impulsen te volgen. En dat geeft plezier... Maar plezier is altijd tijdelijk. De kunst is te leren dat we ook hart impulsen hebben, wat die zijn, en ze vervolgens gaan volgen. Het volgen van hart impulsen leidt tot geluk. Wat permanent is en onafhankelijk van context.

Hart impulsen zijn ook geneigd om ons te verbinden met iets wat groter is dan onszelf. Je eigen lot wordt dan onbelangerijk. En voor juist of voor verkeerd gaan die keuzes ons vrede brengen.

"Imperious, choleric, irascible, extreme in everything, with a dissolute imagination the like of which has never been seen, atheistic to the point of fanaticism, there you have me in a nutshell.... Kill me again or take me as I am, for I shall not change." Marquis de Sade, je zou kunnen zeggen dat hij verkeerd bezig was, maar zijn macht was onmiskenbaar.

Zowiezo een man die 100% met confidence achter zijn hart staat is onbuigbaar. Onbreekbaar en onverstoorbaar. Het ego kent pijn en is gemotiveerd door pijn. Het hart kent liefde en vindt enkel daar zijn motivatie. Je doet dus letterlijk jouw ding en je hebt schijt aan al het andere omdat jouw ding juister is dan al het andere. En "jouw ding" is zelfs groter dan "jezelf".

"The happiness of the drop is to die in the river."
— Imam Al-Ghazali

De mensen die zo'n ding niet hebben zullen het vaak als ontzettend aantrekkelijk ervaren. Dit is de aantrekkings kracht van guru's en charismatische leiders. Mensen volgen hen niet omdat ze aardig tegen die mensen zijn of die mensen iets geven, maar door hen kunnen mensen een hoger doel vinden en daarin die zekerheid.

Het is natuurlijk vele malen beter als je dat niet via een guru doet maar puur in jezelf vindt. Je eigen guru zijn.

Wat dat ding ook is. Sommigen hebben het met religie, sommigen met een politiek doel, sommigen met een fysiek doel zoals Lu voorstelt. Het kan van alles zijn. Zelfs zoals voor de Sade een fanatieke overgave aan het zelf wat voor hem vele malen meer was dan zijn ego.

En net als Lu wil ik mensen aanmoedigen om hun eigen diepte in te kijken en iets te vinden wat groter is dan henzelf, waar ze in kunnen geloven en waar je je hart met volledige confidence in kunt plaatsen. De reactie van mensen op iemand die niet geregeerd wordt door zijn ego maar door zijn kern zelf is bewondering.

Ik snap op dit forum niet zo goed wat er met Ego bedoelt wordt. Is dit het freudiaanse ego? Of iets van eigendunk? Hoe moet ik dat zien?

Voor mij persoonlijk is het ego je interne automatische piloot. Het is dat in je wat je vertelt wat je eten wilt, wat je voelen moet en wat je eerste reactie op zaken is. Het bestaat uit een groot aantal aantal stimulus respons scripts.

De primaire functie is om de rest van ons brein vrijheid te geven niet steeds het wiel opnieuw uit te hoeven vinden. Maar om ons te helpen te overleven door bepaalde winnende strategieën steeds weer opnieuw aan te bieden.

Als je je ego wilt ontmoeten moet je eens stoppen met roken, beginnen met een stilzit meditatie, of ga eens een paar dagen vasten.

Dus als de vorige keer een zak chips lekker en makkelijk was ten opzichte van de fruitmand of koken dan suggereert hij dat steeds weer. Fruit gaan eten vereist dan dat je dat conflict met het ego aangaat, dat voelt niet lekker, maar als je het lang genoeg doet is het ego aangepast en heb je de neiging je neus op te halen voor chips en juist zin te krijgen in fruit als je trek krijgt... Chips eten voelt dan juist als een conflict met je ego.

Ten opzichte van mijn eerdere rant zou je kunnen zeggen dat je ego getraind kan worden je hart te gehoorzamen. Een soort fanaticisme, maar gericht op je persoonlijke doelen. En dat is dan vooral ondersteunend bedoeld voor wat Lu eigenlijk wilde zeggen. Zoek een passie groter dan jezelf.... Het ego is in onze cultuur geneigd heel erg met jezelf bezig te zijn. Het is niet kritisch over "goed en verkeerd" maar accepteert alles wat je erin programmeert.

Hart, wat meer academisch omschreven, zou je dan je idealen kunnen noemen en is van nature juist erg kritisch over "Goed en verkeerd".