DutchALF - Lifestyle & Sociale vaardigheden

Laten we om te beginnen even het snoepjes voorbeeld loslaten, ik ben dol op simplificaties van een lastige discussie, maar op deze manier gaan dingen nogal 'lost in translation' omdat de beeldspraak niet altijd aansluit op het onderwerp.

Waarde en geen waarde, wat trekt aan? Volgens Danny moet je zelf een hoop waarde creëren om te zorgen dat je 'matched' met iemand anders die ook veel waarde heeft omdat er anders een incongruentie optreedt in waarde waardoor deze discrepantie ervoor zorgt dat contacten geen stand houden.
Wat vooral belangrijk is dat het waardeverschil een relatief begrip is, tegenover de ene persoon ben je iemand zonder waarde, en tegenover de andere persoon heb je juist heel veel waarde, hierdoor kun je jezelf niet zomaar toerekenen aan 1 van de 2 groepen, maar is het eerder afhankelijk van de persoon met wie je jezelf vergelijkt.
Daarnaast is het ook de vraag wat de reden is dat 2 personen met hoge waarde op elkaar goed aansluiten, dit kan namelijk zeer goed zijn juist omdát ze in vergelijking tot dezelfde andere personen een hoge waarde hebben. Bovendien zorgt juist de waardering van anderen met minder waarde er mede voor dat de hoge waarde verkregen wordt. Daarnaast gaat ook nog eens op dat bijna niemand onder de indruk is van iemand met een mindere waarde dan zij hebben aangezien dit ruimte overlaat voor de mogelijkheid een beter iemand tegen het lijf aan te lopen.

Tot zover mijn mijmeringen

Leuk topic. Je kunt je afvragen wat waarde is, en daar kan ik een heel verhaal over typen... maar ik vind het vooral interessant dat je verschillende "niveaus" hebt waarop je kunt denken:

Bami wrote:... merk ik heel erg dat er weinig mensen die echt oprecht intresse tonen in andere.

Voordat je iemand je volle aandacht kan geven, moet je eerst ophouden met jezelf aandacht te geven. Dus op een oppervlakkig niveau ophouden met "netwerken", maar op een dieper niveau moet je een innerlijke rust weten te vinden.

Ik heb mezelf de laatste tijd er een paar keer op betrapt (dankzij meditatie / mindfulness / wat meer innerlijke rust afgelopen week) dat ik tijdens een gesprek zelf bezig was met van alles. Ik kon daarmee ophouden en mijn volle aandacht geven. Mensen merken dat! Je geeft echt zoveel "waarde" op dat moment. Bovendien veranderen mensen ineens van "objecten voor je plannetje" naar échte mensen; ze krijgen diepgang en daarmee zijn ze interessant.

Bami wrote: Zelf ben ik iemand die niets terug verwacht, stiekem hoop ik dat wel, maar ga er niet van uit (Expect the best, prepare for the worst).

Ik ben iemand die niks terug verwacht, en nooit terug wil verwachten! Ik wil verantwoordelijkheid nemen voor mijn eigen gevoel, en me onafhankelijk goedvoelen. Het mag niet uitmaken wat de ander doet; freedom of outcome. Dat vind ik vaak nog best wel lastig.

Begrijp me niet verkeerd; op een ander niveau verwacht ik heus wel wat van mensen. Dat ze aardig tegen me doen, hun afspraken nakomen, etc. Ik heb wél "regels", maar het verschil is dat ik niemand dwing zich eraan te houden. Iedereen mag het allemaal zelf weten... maar als je nooit op komt dagen op een afspraak dan spreek ik niet meer met je af, bijvoorbeeld.

En begrijp me ook niet verkeerd, ik geniet ook echt van mensen, zeker als ze wat geven! Maar meer omdat ik het voor mezelf leuk vind om onder de mensen te zijn (zeker toffe mensen), niet omdat ik daar mijn goede gevoelens vandaan haal. Maar dit is natuurlijk een ideaal, ik ben ook vaak genoeg (ongewenst) wel op zoek naar goede gevoelens van anderen!