DutchALF - Lifestyle & Sociale vaardigheden

Jerry wrote:Afgelopen weekend heb ik het er al uitgebreid met je over gehad (over ALLES zo'n beetje ) en je komt op mij ook inderdaad over als een zeer zelfverzekerd en ervaren persoon. Ik had dan ook op basis van eerste indruk niet echt verwacht dat jij last van AA zou hebben eigenlijk, voorzover je zoiets kunt uitstralen.

Dat was een goed gesprek inderdaad . Ik weet dat ik zo overkom en overdag ben ik dat grotendeels ook. Er zit alleen altijd een schaduwzijde onder die daar wel een beetje last van heeft. Overdag is dit grotendeels gezonde spanning, maar toch stap ik niet snel af op mensen (vrouwen) die ik niet ken. Hier ben ik momenteel aan het werken. 's Nachts slaat dit om en dan is dat gevoel heftiger. Dan is de zelfverzekerdheid (t.o.v. vrouwen) grotendeels uiterlijke schijn.

Jerry wrote:Probeer ook daarbij oprechtheid aan te houden en geen redenen verzinnen om meisjes niet of juist wél aan te spreken. Zie je een leuk meisje BOEM! gaan, en vraag/vertel/doe het eerste wat in je opkomt.

Dat is inderdaad de manier die ik wil ontwikkelen. Ben er overdag al mee bezig, nu doortrekken naar 's nachts.

Jerry wrote:Maw: je moet een keer mij uit in Rotterdam

Deal

judha wrote:Hier ben ik momenteel aan het werken. 's Nachts slaat dit om en dan is dat gevoel heftiger. Dan is de zelfverzekerdheid (t.o.v. vrouwen) grotendeels uiterlijke schijn.

Ik heb het idee dat je hierbij een mindset hebt die ik ook een tijd heb gehad. Bij het uitgaan had ik het gevoel dat iedere approach te duidelijk een versierpoging zou zijn, puur omdat het tijdens het uitgaan is. En bij het uitgaan spreek je alleen maar mensen aan als je die wilt versieren, toch? Of toch niet?

En dit is de catch. Ook bij het uitgaan wordt gewoon geouwehoerd. De mindset dat er alleen maar versierd wordt bij het uitgaan maak je zelf waarheid door daarin te geloven, maar tegelijk kun je hem ook ontkrachtigen. Bij daygame voelt het voor jou waarschijnlijk veel minder aan als versierpoging en is approachen makkelijker.

Dus laat voor een tijdje die gedachten over approachen bij het stappen los en ga alleen voor de klets&ouwehoer pogingen. En dit hoef je niet te beperken tot meiden, ook met gasten kun je ouwehoeren en ook daarvan raak je in sociaal momentum. Het doel is dus niet langer versieren, maar alleen een losse opmerking/gesprekje tijdens het stappen.

Het resultaat: je gaat inzien dat ook bij het stappen approachen onschuldig is, zolang je je niet teveel in je hoofd haalt. Verder ga je inzien dat dit helpt om sociaal momentum op te bouwen, waardoor je makkelijk wordt in het aanspreken.

Schiet me hierover aan als we elkaar de volgende keer tegenkomen, dan hebben we het er nog wat meer over en kunnen we wat dingen gaan uitproberen.

Morphs wrote:Ik heb het idee dat je hierbij een mindset hebt die ik ook een tijd heb gehad. Bij het uitgaan had ik het gevoel dat iedere approach te duidelijk een versierpoging zou zijn, puur omdat het tijdens het uitgaan is. En bij het uitgaan spreek je alleen maar mensen aan als je die wilt versieren, toch? Of toch niet?

En dit is de catch. Ook bij het uitgaan wordt gewoon geouwehoerd. De mindset dat er alleen maar versierd wordt bij het uitgaan maak je zelf waarheid door daarin te geloven, maar tegelijk kun je hem ook ontkrachtigen. Bij daygame voelt het voor jou waarschijnlijk veel minder aan als versierpoging en is approachen makkelijker.

Exact. Je weet het beter te omschrijven dan ikzelf. Op een logisch/analytisch level weet ik dat dat niet het geval is, maar op een onbewust/emotioneel level voelt het wel zo. En dat fuckt met mijn hoofd. Overdag heb ik dat gevoel niet, want dan is er een andere reden waarom ik mensen aanspreek. 's Nachts valt die reden weg.

Morphs wrote:Dus laat voor een tijdje die gedachten over approachen bij het stappen los en ga alleen voor de klets&ouwehoer pogingen. En dit hoef je niet te beperken tot meiden, ook met gasten kun je ouwehoeren en ook daarvan raak je in sociaal momentum. Het doel is dus niet langer versieren, maar alleen een losse opmerking/gesprekje tijdens het stappen.

Dat is de bedoeling. Mooi om te horen dat je op dezelfde manier denkt als ik.

Morphs wrote:Schiet me hierover aan als we elkaar de volgende keer tegenkomen, dan hebben we het er nog wat meer over en kunnen we wat dingen gaan uitproberen.

Will do . Bedankt voor je opmerking.

Dat merk ik bij mezelf dus ook. Hoe ben jij te werk gegaan om dit in een club te leren?

Een aantal dingen die bij mij helpen:

- Zorgen dat ik in een omgeving ben waarin ik geen slechte druk voel (zoals pua meetings). Wel in een omgeving waarin ik een hoop lol kan hebben (leuke mensen dus). Die je ook niet raar aankijken als het een keer fout gaat (zo kan het voelen). Nu heb ik geleerd ook in deze omgevingen veel beter mee om te gaan (het boeit me namelijk een stuk minder, ik doe veel meer wat ik wil)

- Mezelf aangeleerd om zo snel mogelijk even contact te hebben in de club. Kleine fluff talks. Dat helpt. Dit is namelijk in veel situaties zo. Je MOET jezelf soms even omzetten. Soms heb ik totaal geen zin om te praten, en als ik mezelf dan even over de streep heen zet, dan opeens wel. Soort van ´state´ waar je dan even inzit. In de dub is het behulpzaam jezelf in de juiste state te hebben die je wilt (vaak een talkative more extravert state_voor mij).

- Dansen werkt erg goed. En ik dans dan vooral zoals ik dat wil, of dat er nu goed uit ziet of niet (don´t care). Lekker opgaan in de muziek dus.

- Verwachtingen, of doelen, juist zetten. Ik denk dat Morphs je hier meer over kan vertellen (of al gedaan heeft). Hij is hier de laatste tijd veel mee bezig en lijkt erg goed te gaan. Zorg dat je vooral kleine stapjes kunt maken waar je de actie binnen je eigen controle hebt.

- Visualisaties (uitgebreid topic)

- Vaak doen!! Dit is key, en vervolgens kun je fine-tunen. Uiteindelijk is het vooral doen. Je kunt alle theoretische adviezen opvolgen. Zoals de meesten wellicht wel ervaren hebben, als we een paar mensen aanspreken, en er zit een leuk gesprek tussen (hoeft zelfs niet eens), dan kunnen we al enorm lekker in state komen. Ik moet vaak hard om mezelf lachen, als ik iets doe en het gaat volledig mis (goed om te creeeren). Lukt dit niet goed, kijk hoe je deze stapjes kleiner kunt maken.

Hoop dat je hier wat aan hebt. Kijk even hoe het gaat, en wellicht kun je dan specifiek kijken op welke punten je het meest kunt verbeteren zodat je hier sneller beter in wordt.

Groeten, Jos

Thanks

Er zit zeker wat bruikbaars tussen. Ik denk dat ik vooral aan die verwachtingen/doelen en fluff talks kan werken.

Ik zal even kijken hoe ik dit kan integreren in een plan van aanpak dat voor me kan werken.

Bedankt.

judha wrote:

Wesley wrote:Dude,
De methode waarop je het hier schrijft is het erg alsof je een drinker of roker moet zijn om dit je cup of tea te laten zijn. Dat dit alles behalve waar is bewijs ik. Ik doe geen van beide en heb veel plezier tijdens het stappen.

Dat is niet wat ik bedoel. Ik bedoel dat de achterliggende redenen waarom ik (haast) niet drink en niet rook, etc. in strijd zijn met de vorm en omgeving van deze manier van uitgaan. Ik zeg niet dat het goed of fout is, het is gewoon niet mijn ding. Dat wil niet zeggen dat dat ook voor anderen moet gelden. Daarnaast kan ik me er prima vermaken, en meestal doe ik dat ook als ik wel uitga (zoals gister). Een vis kan zich ook prima vermaken in een vissenkom, maar ik houd mezelf niet voor de gek door te zeggen dat die vis daar thuishoort.

Wesley wrote:Ondanks het feit dat ik minder zal gaan stappen en toch ook de balans in het dagelijkse zal zoeken, voor de duidelijkheid... ik zei in Breda tegen je het één kan niet zonder het ander. Daarmee bedoelde ik dat je niet volledig sociaal zeker kan zijn als je slechts op één v.d. 2 vlakken goed scored.

Ik wil hier even een nuance in aanbrengen. Het gaat mij er niet om of ik daadwerkelijk daar scoor, maar ik wil op beide (en meerdere) vlakken vrouwen kunnen aantrekken, met de nadruk op kunnen. Ik wil de keuze hebben waar ik vrouwen aantrek. Het effectieve resultaat maakt me niet uit. Ik denk dat jij dit bedoelt, maar ik wil even die nuance aanbrengen.

Succes met je herstel trouwens

Dat was inderdaad wat ik bedoelde.

Dank hiervoor

Mooi topic.

Wat ik uit de toon van je posts opmerk is een hele gezonde instelling voor zelf-ontwikkeling, en niet een waar je op den duur onderuit aan gaat (je lijkt dit niet te doen omdat daar 'geluk' zit en de oplossing voor al je problemen, je lijkt het te doen omdat het gewoon tof is jezelf te ontwikkelen).

Een gemeenschappelijke factor in alle kleine beetjes waar ik in gegroeid ben is dat ik iets minder ben gaan doen. Ik heb iets losgelaten. Ik ben minder gaan nadenken. Je moet jezelf nergens toe forceren, je moet het juist toestaan. Daarom moet je nooit door je comfort-zone heen pushen! Ik heb het nu over het moment zelf (uitgaan), want om los te laten moet je naar jezelf kijken. Dat kost wél moeite. Wat Jos zegt: je stelt je verwachtingen/mindset/doelen bij. Visualisaties helpen enorm, net als mensen bij wie je af kan kijken. Dit doe je thuis, waardoor je in de club in een keer "vanzelf" zonder te "pushen" je comfortzone uitgaat.

Ik denk dat je al ervaren hebt wat ik bedoel. Je omschrijft dat je een blokkade ervaart, die je niet in staat was los te laten. Waarschijnlijk *moest* je van jezelf die blokkade loslaten, en dat verstijfde je juist. Toen je de club uit was had in je ineens een spontaan gesprek!

Ik geloof dat Morphs al de spijker op de kop geslagen had met het aangeven wat je los moet laten. Ik denk dat het belangrijk is te realiseren dat je niets hoeft te bewijzen. Je defineert success in de vorm van het aanspreken e.d. van vrouwen. Hierdoor wordt je er afhankelijk van, dit zorgt voor de "blokkade". Ik denk dat het belangrijk is dat je ophoudt met oordelen: het is niet "goed" om aan te spraken of "slecht" om niet aan te spreken. Je moet jezelf niet veroordelen: het is niet erg om geen actie te ondernemen. Je moet niks. Je moet het zeker niet NU. Die blokkades voelen vaak heel vernauwend, alsof je haast hebt. Als je de tijd neemt om even op je gemak te zijn. Alsof je alles onder controle hebt. Ontspan. (Dit is dus allemaal *loslaten* en niet meer *doen*!).

Voordat je dat doet, probeer jezelf te zien als iemand die iedereen aanspreekt en die hartstikke sociaal is. Waar ben je precies bang voor? Waarom zou je niet zo zijn? Wat houdt je tegen? Hier kun je een soort gesprek met jezelf houden: je komt allerlei rationalisaties die niet kloppen (daar ben je je al bewust van). Probeer die rationalisaties niet alleen te ontkrachten, probeer ze te herformuleren dat je een omgekeerde druk krijgt. "Het slaat echt helemaal nergens op dat ik niemand aanspreek! Ik zou veel liever 9 keer een dood gesprek hebben en 1 leuk gesprek dan heel de avond niks durven!". Probeer het op zo'n manier dat het je energie geeft, dat je er enthousiast van wordt.

Als je dit *teveel* doet, dan gaat het op een gegeven moment voelen alsof je het *moet* doen. Probeer dus je blokkades en rationalisaties weg te nemen en jezelf te motiveren en enthousiast te maken... maar ga niet zo ver dat je er een identiteit van maakt die je moet bewijzen. Je bent nu dus wss wat te ver gegaan! Probeer dat los te laten door te realiseren dat je niks moet.

Dat is mijn ervaring met zelfontwikkelen en dit soort dingen. Ik weet niet of het herkenbaar is, of dat het van toepassing van je is, maar ik hoop van wel. Ik ben benieuwd hoe het gaat!